Prokrastynacja często wygląda niewinnie: „Zrobię to jutro”, „Najpierw ogarnę coś prostszego”, „Muszę mieć lepszy dzień”. W gabinecie psychoterapeutycznym widzę jednak, że odkładanie rzadko dotyczy samego zadania. Częściej jest językiem emocji, które nie potrafią znaleźć ujścia inaczej. To mechanizm obronny, czasem sprytny, czasem destrukcyjny, niemal zawsze podszyty lękiem, wstydem lub perfekcjonizmem.

Rodzinne schematy wpływają na to, jak reagujemy, czego się obawiamy i czego pragniemy. Niosą w sobie historię naszego domu, emocjonalnych doświadczeń i wzorców relacyjnych. W dorosłym życiu potrafią kierować wyborami, choć często działają poza świadomością. Właśnie dlatego warto przyjrzeć się im z uważnością i sprawdzić, czy wspierają nas w codzienności, czy raczej ograniczają.

Zdrada to jedno z najbardziej bolesnych doświadczeń, jakie mogą spotkać człowieka w relacji. Niezależnie od tego, czy dotyczy ona zdrady fizycznej, emocjonalnej czy symbolicznej, pozostawia po sobie chaos emocjonalny, utratę bezpieczeństwa i poczucie sensu. Terapia po zdradzie to proces, który pozwala przejść od gniewu i żalu do zrozumienia, przebaczenia (choć nie zawsze pojednania) i odbudowy zaufania – do siebie, do drugiej osoby i do życia. To nie jest łatwa droga, ale może prowadzić do głębokiej przemiany psychicznej i relacyjnej.

Uzależnienie nie jest chorobą jednej osoby. To złożony proces, który dotyka całych rodzin, partnerów, przyjaciół – wszystkich, którzy próbują pomóc, wspierać, ratować. W centrum tego dramatu stoi człowiek uwikłany w nałóg, ale obok niego często stoi ktoś równie zagubiony – osoba współuzależniona. Psychoterapia uczy, że leczenie… Czytaj dalej »Leczenie uzależnień a współuzależnienie: rola bliskich w zdrowieniu

Zaburzenia lękowe u dzieci są jednym z najczęściej spotykanych problemów, z jakimi zgłaszają się rodziny do psychoterapeuty. To doświadczenie, które przekształca codzienność dziecka w pole zmagań z własnymi emocjami, a dla rodziców staje się wyzwaniem pełnym niepewności i pytań o przyszłość. Terapia w takim kontekście nie jest tylko techniką redukcji objawów, ale procesem wspólnego odkrywania źródeł lęku, budowania odwagi oraz wzmacniania relacji. Leczenie nie oznacza zatem jedynie eliminacji trudności, lecz otwiera możliwość głębszej przemiany – zarówno u dziecka, jak i w całym systemie rodzinnym.

Model ABC Becka to jedno z najbardziej znanych narzędzi poznawczo-behawioralnych, wykorzystywanych do analizy i zarządzania sytuacjami stresującymi. Jego nazwa pochodzi od trzech kluczowych elementów: A – zdarzenie aktywujące (ang. activating event), B – przekonania (ang. beliefs) oraz C – konsekwencje emocjonalne i behawioralne (ang. consequences). Główne założenie tego modelu opiera się na przekonaniu, że to nie same wydarzenia wywołują nasze reakcje emocjonalne, lecz nasze interpretacje tych zdarzeń.

Dzięki zastosowaniu modelu ABC Becka możliwe jest identyfikowanie szkodliwych przekonań, które wpływają na nasze emocje i zachowania. Zamiast automatycznie reagować stresem na trudne sytuacje, uczymy się analizować nasze myśli, kwestionować je i zastępować bardziej racjonalnymi oraz wspierającymi przekonaniami. To podejście szczególnie sprawdza się u osób narażonych na długotrwały stres, np. w pracy zawodowej, życiu prywatnym czy podczas terapii psychologicznej.

Wielu z nas doświadcza chwil smutku, stresu lub niepokoju. To naturalne w obliczu codziennych wyzwań czy niepowodzeń. Jednak czasami te stany trwają zbyt długo, stają się przytłaczające i zaczynają wpływać na nasze zdrowie, relacje i jakość życia. Wówczas warto zadać sobie pytanie: „Czy potrzebuję terapii?” Nie jest to oznaka słabości, lecz wyraz troski o siebie i odwaga zmierzenia się z tym, co naprawdę nas trapi.

Złość u dzieci to jedna z najczęściej występujących i jednocześnie najtrudniejszych emocji, z jakimi muszą mierzyć się rodzice. Choć bywa postrzegana jako coś negatywnego, w rzeczywistości pełni istotną funkcję informacyjną. To sygnał, że granice dziecka zostały naruszone, że odczuwa frustrację, niezrozumienie lub trudność z poradzeniem… Czytaj dalej »Złość u dzieci – jak pomóc dziecku w regulacji emocji?

Depresja coraz częściej postrzegana jest jako choroba cywilizacyjna, jednak wciąż zbyt mało mówi się o jej głęboko zakorzenionych przyczynach. Jednym z najistotniejszych czynników wpływających na rozwój depresji są relacje i doświadczenia z dzieciństwa – a więc to, w jakiej rodzinie dorastaliśmy. Dziecko wychowujące się w domu pełnym napięć, niepokoju, braku wsparcia emocjonalnego lub przemocy psychicznej może nosić w sobie trudne emocje przez całe życie. Szczególnie niebezpieczne są sytuacje, w których występują silnie kontrolujący lub obojętni emocjonalnie rodzice, którzy nie dostrzegają potrzeb psychicznych dziecka. Takie środowisko nie daje przestrzeni na rozwój zdrowej samooceny, a brak poczucia bezpieczeństwa i akceptacji może być fundamentem późniejszych problemów emocjonalnych.